|
Samfélag nýrra tíma
1926
Vegfarendur, vinir, við
skulum ganga saman. Myrkrið er skollið á,
óargadýr á kreiki og varðeldur
okkar kann að kulna. Ef við skiptumst á varðstöðu
,munum við varðveita
þrek okkar.
Á morgun verður leiðin löng og kann
að reynast okkur ofraun. Við skulum því
ganga saman, gleðjast og fagna. Ég skal syngja
ykkur söngva mæðra, systra og eiginkvenna
ykkar. Þið munuð svo segja mér sögu
feðra ykkar, um hetjur og afrek þeirra. Við
skulum ganga veginn saman.
Gætið ykkar á að stíga ekki
á sporðdreka og varið mig við öllum
stungum. Munið að við verðum að
komast til þorpsins í fjöllunum.
Ferðalangur, vertu vinur minn.
Við eyðum hjátrú, fáfræði
og ótta og eflum hugrekki, vilja og þekkingu.
Hver sá sem leitar þekkingar er velkominn.
Öllum fordómum sem byggast á fáfræði
er eytt.
Er sá sem ekki erfiðar, lifandi í
vitundinni -rótum samvinnu og samfélags?
Ef þessi logi hefur nú þegar lýst
huga þinn, þá hefur þú
þegar meðtekið tákn um speki háfjalla
okkar.
Þeir sem ekki starfa eru ekki að ómaka
sig yfir tiltekinni tjáningu. Hver lína er
hin hæðsta mæling einfaldleikans. Við
heilsum öllum þeim sem leita og starfa!
|